Clubhistorie


Clubhistorie, meer dan 25 jaar catten!

Er is een aanzet gemaakt voor de geschiedschrijving van onze club. Met dank aan de geschiedschrijvers Hans Ewoud en Marianne, en Tony , ook voor fotografische ondersteuning ! Een (club) geschiedenis is natuurlijk nooit af. Fotos moeten het verhaal nog verder omlijsten. Aanvullende verhalen en anekdotes maken het steeds completer. Medewerking van leden met inspiratie is derhalve altijd van harte welkom. Dat kan van alles zijn, echter wel gedateerd. Ik zal dan proberen om het zo veel mogelijk op te nemen. De strekking en de stijl van je info doet er niet toe. Dat maak ik wel in orde, terwijl ik het naadloos zal laten aansluiten. Uiteraard zijn foto’s uit die tijd van harte welkom, liefst gescand en dus digitaal aan te leveren. Behoor je tot de krasse oude knarren, dan ook uit die tijd juist graag gegevens en fotos. Je contact:  emil.schmitz@casema.nl

Catclub Bru is een gezelligheidsvereniging voor catzeilers, organiseert eigen clubwedstrijden en toertochten met BBQ.

Zo staat dit zeer kort in de ‘coulissen’ van de website www.catclubbru.nl. De door Google gevraagde ‘korte omschrijving’ ter begeleiding van metatags of zoekwoorden, waarmee de catclub op internet gevonden kan worden. Een eigentijdse, bijna koele benadering die de werkelijkheid nauwelijks weerspiegelt. Hetgeen onderstaand verder uit de doeken wordt gedaan. Catamaranclub Bruinisse is gevestigd op haar derde locatie. Begonnen met zo’n 5 cats biedt onze catclub anno 2018 ambiance voor zo’n 70-tal boten en een 100-tal leden, fokkematen (én enthousiaste familieleden!). 


Clubhistorie:

Dankzij de bewaarlust van Dick Nederlof en het (tijdelijk) vertrek van Edwin Durinck is er een ‘archief’ over de catclub Bru boven water gekomen. Bij elkaar vergaard en geschreven met/voor een glimlach. 
Het eerste enthousiasme, verteld door Hans Ewoud en Marianne Bakker.
Na jaren de Grevelingen al surfend bevaren te hebben met een groep vrienden was het tijd eens wat nieuws te beginnen. Het was ons al opgevallen dat er zeilboten waren die sneller konden varen dan wij surfers. Wat waren dit? Toevalligerwijs kwam ik met een collega in gesprek over zeilen, zeilboten en vakanties. Al gauw kwam de koopmansgeest (is later scheepsmakelaar geworden) in de desbetreffende persoon naar boven en wist hij mij zover te krijgen eens te komen kijken naar zijn ‘New Cat’ catamaran met welke hij in Spanje de nodige avonturen beleefde. Deze boot was ook nog eens te vervoeren op het dak van de auto. Zeer aantrekkelijk dus en we waren meteen verkocht. Het transport per autodak was wat omslachtig waardoor een trailer gezocht werd. Een caravanonderstel bood uitkomst en werd verbouwd tot boot annex surfplanken-trailer.
Op naar de Grevelingen en varen. Het terrein aan de Grevelingendam vonden wij een mooie plek om de boot te proberen. Wij waren daar dus als eerste!! Eerst wat onwennig, maar al kijkend naar die snelheidsduivels rond de haven van BRU al gauw wat overmoedig. Want het surfen met een Newcat 14 over het water bekoop je soms met een crash. Na een paar keer gewaarschuwd te zijn door- die later bleek Willy Huben te zijn - over onze gevaarlijke manier van zeilen ging het ons steeds beter af. 
Na enkele weken werden wij op ons strand aangesproken door een stel als maffia uitziende heren met blond damesvolk. Oppassen dus! Tony van Oversteeg was de naam en Kees Wolters assisteerde hem. Stelden zich voor, of we maar even wilde volgen want ze zochten nog mensen voor hun club. Aankomend op de plek bleek dat we getuigen waren van een poging tot het oprichten van een botenstalling om later tot vereniging uit te groeien. De sigarenrokende heer bleek Willy Huben te zijn. Een innemend mens. Mede door zijn tussenkomst werden we ontvangen en kregen direct ons plekje aangewezen. Ik geloof dat er zes boten lagen. Over passantenregelingen werd nog niet gesproken, laat staan over een verzekeringsbewijs. Wat onwennig lieten we ons bezit achter met een sleutel van de poort in onze zak. De betaling kwam nog wel.
De volgende dag naar onze club, wederom leuk ontvangen en gelijk opgetuigd. Nee, ouwehoeren en koffie was er toen nog niet bij. De dependance van de club was een camping gelegen achter Bruinisse. Hier stonden de bootvluchtelingen met hun caravans. Hiervandaan werd e.e.a. gecoördineerd en werden de fokkenmaten opgeleid. Door Tony werden we uitgenodigd om deelgenoot te worden van de club mensen die hier stonden. Gezellig was het zeker.

Strand bij Aqua Delta
De kantine was het verzamelpunt voor eten, drinken, dansen en uitgaan. Ook bleek dat hier met de eigenaar de plannen gesmeed waren een terrein aan het water te vinden en een vereniging op te richten. Dat deze eigenaar later mijn schoonvader zou worden is velen bekend. Marianne met Jesse waren namelijk diegenen die daar aan de waterkant stonden om ons van warme frietjes te voorzien. Enkele weken later zou de vonk overslaan. Vanaf dat moment was de betrokkenheid bij de club zeer groot en kreeg ik zo’n wijgevoel. Op de camping ging ik me steeds vrijer voelen. Diverse verhuizingen en uitbreidingen volgden. De bouw van de keet achter op het terrein was voor mij destijds reden om me een week ziek te melden. Door de combinatie van zon, hitte en de blinkende dakplaten die ik gelegd had, kreeg ik een soort zonnesteek-verschijnselen en had last van m’n ogen. In de periode 1992 tot 1995 heb ik weinig tijd doorgebracht op de club, In deze periode werd er getrouwd, werd Kirsten geboren en investeerde ik veel tijd in de camping.